Tytuł dzisiejszego artykułu brzmi znajomo?
Człowiek jako istota emocjonalna jest pełna przeróżnych odczuć, które wychodzą na światło dzienne w różny sposób – często nawet w ten niechciany. Reagujemy nazbyt impulsywnie jednocześnie żałując swojego zachowania.
Każdy z nas chciałby uregulować swoje emocje i całkowicie zapanować nad tymi najmniej pożądanymi. Pragniemy stabilności – pragniemy zdolności samokontroli.
Dlaczego tak dużo trudnych emocji?
Gdy pojawia się w naszym życiu dziecko często stawiamy sobie wysoko poprzeczkę – wymagamy od siebie więcej i jeszcze więcej. Wymagania rosną, a emocje się kumulują, aż w końcu pękają…
Wzloty i upadki to rzeczywistość rodzicielstwa. Jednak warto zaszczepić w sobie chęć panowania nad trudnymi emocjami dla dobra dziecka. Choć to bardzo trudne zadanie, warto podjąć ten trud i rozpocząć proces regulowania emocji… Proces regulowania to oddalanie się do furii…
Pamiętaj, że praca nad własnym wnętrzem pomaga w kształtowaniu prawidłowego obrazu kochających i szczęśliwych rodziców.
Jak trzymać nerwy na wodzy? Jak być spokojnym przy niespokojnym dziecku?
Kiedy wzrastają kłopotliwe emocje – nie zanurzaj się w nich jeszcze bardziej. Nie dopuszczaj do tego, by Twoje niepożądane odczucia parowały i panowały w codzienności. Znajdź źródło i nad nim pracuj…
Jeśli Twoje dziecko jest niegrzeczne – jeśli zachowuje się niewłaściwie. Krzyczy, buntuje się, broi, używa niewłaściwych słów – przestań reagować emocjonalnie. Działanie pod wpływem chwili oddala Cię od obrazu kochającego rodzica. Dziecko nie tylko potrzebuje Ciebie, ale Twojego zaangażowania. Nie wystarczy nawrzeszczeć i odwrócić się napięcie, by sobie odpocząć. Rodzicielstwo stawia Ci wyzwanie, które kieruje w stronę zrozumienia i ciągłej pracy. Pracy nad własnym zachowaniem i zachowaniem swej pociechy.
Jeśli Ty zaczniesz panować nas sobą, to również Twoje dziecko otrzyma poprawny obraz panowania nad swymi emocjami. Zmieniając siebie uczysz inne osoby, uczysz swoje dziecko, że zmiana jest możliwa wystarczy chcieć i działać!!!
Zaszczepione wcześniej niewłaściwe zachowania mogą być odebrane jako właściwe i pożądane…
- Jeśli Ty możesz się tak zachowywać, to dlaczego Twoje dziecko nie może w ten sam sposób reagować?
Frustracja rodzi frustrację. Furia potęguję furię. Gniew pielęgnuje złość… Jedno zależne od drugiego.
Zapamiętaj:
- Dzieci uczą się regulowania emocji od rodziców. Dzieci nie zawsze będą robić to, co mówimy, jednakże w dużej mierze będą reagować podobnie, jak my sami reagujemy.
- Bezpieczeństwo emocjonalne towarzyszy prawidłowemu rozwojowi.
- Zapewniając sobie wewnętrzną harmonię tworzysz obraz bezpiecznej przystani – na dobre i złe. Bezpieczna przystań to prawo do bezwarunkowości…
- Kiedy szanujesz siebie – szanujesz innych… Szanując uczysz szacunku…
- Stabilny rodzic to pożądany autorytet.
- Dzieci to wyjątkowe termometry emocji odczuwalnych w domu. Idealnie wychwytują złe nastroje i wszelkiego rodzaju napięcia. Pracuj nad sobą.
- Nie działaj bez zastanowienia – daj sobie czas na wyciszenie emocji…
Mam dla Ciebie bardzo dobrą wiadomość – nigdy nie jest za późno na właściwe zachowanie. Jednak kosztuje to czasu i nieustannej pracy. Twoje złe nawyki muszą zostać zastąpione przez te oczekiwane. Pracuj, pracuj i pozwól sobie na zmianę. Modeluj zachowanie – prawidłowe zachowanie!!!
Nauka prawidłowego odzwierciadlania odczuć to podróż na całe życie. Już w dniu dzisiejszym, po prostu zacznij od zauważania własnych nastrojów i odczuć. Kiedy zaczynasz się denerwować – szybko reaguj. Działaj na siebie tak długo, aż odczujesz spokój.
Ciężko? Pewnie tak, ale nikt nie powiedział, że będzie lekko. Najważniejsza jest motywacja i cel, którego oczekujesz. Spełnienie da Ci wiele, ale jeszcze więcej Twojej całej rodzinie. Warto również poprosić swojego partnera o wspólną naukę. Wspólne dążenie do szczęścia całej rodziny jest gwarantem bezwarunkowej miłości. Dbaj o siebie i swoją rodzinę!!!
Zostań z nami jeszcze chwilkę i opowiedz, jak wygląda Twój dzień z emocjami? Masz jakiś sprawdzony sposób na niechciane emocje?
POROZMAWIAJMY
Twoja perspektywa ma znaczenie